Als we ons realiseren dat de kinderen dubbel of 3 dubbel zo hard moeten leren en oefenen om de vaardigheden aan te leren, dan maakt ons dat ook 3 dubbel zo blij als een kind plots nieuwe dingen kan. Dit zagen we ook weer toen we dit schooljaar afscheid namen van 8 kinderen. Als kleine verlegen kinderen zijn ze binnen gekomen en nu namen we afscheid van kinderen die allemaal nieuwe vaardigheden hebben aangeleerd. De een sneller dan de ander, maar allemaal met veel geduld en herhaling aangeleerd.
Ja, dan pinken we wel een traantje weg. Alle kinderen mochten heel trots op het podium staan. Sommige kinderen hebben nog steeds niet het eerste stapje gezet, en we weten dat ze dat ook niet kunnen… Maar ze hebben wel enorm hun best gedaan om te bereiken waar ze nu zijn. En… ze zijn nog niet klaar. Samen met hun ouders blijven ze oefenen en vechten om nieuwe “stapjes” te zetten. Ja, dan zijn we als team TROTS, op ouders en de kinderen die de moed niet opgeven maar door blijven gaan.
Als Anniecrèche hopen we ook dat er in de toekomst veel meer aandacht zal zijn voor die kinderen die nu zo hun best doen om hun vaardigheden te verbeteren. Zodat ook zij in de maatschappij een plek mogen en kunnen krijgen die hen toekomt.
